سیستم ترمز خودرو شامل چه چیزهایی است و چه دو بخش بزرگ

سیستم ترمز خودرو شامل چه چیزهایی است و چه دو بخش بزرگ

عملکرد سیستم ترمز خودرو کاهش سرعت خودرو یا توقف آن در کمترین فاصله در صورت نیاز است و اطمینان حاصل می کند که پارکینگ قابل اطمینان است و به طور خودکار لیز نمی شود.

سیستم ترمز خودرو به طور کلی از دو بخش تشکیل شده است: ترمز و مکانیزم کنترل ترمز.

ترمز یک سیستم ترمز است که برای تولید اجزای چرخش بازدارنده یین، ترمز خودرو تنها دو، به ترتیب ترمز درام و دیسک استفاده می شود.
ترمز.

مکانیزم کنترل مجموعه ای از قطعات است که نیروی پدال را به ترمز منتقل می کند. مانند مکانیزم کنترل سیستم ترمز هیدرولیک از جمله دستگاه تقویت کننده خلاء سیلندر اصلی ترمز، خط لوله هیدرولیک و غیره.

با توجه به عملکرد سیستم ترمز به سیستم ترمز سرویس، سیستم ترمز پارکینگ، سیستم ترمز کمکی تقسیم می شود.

(1) سیستم ترمز سرویس عمدتاً برای کاهش سرعت و توقف خودرو در هنگام کار استفاده می شود.

(2) سیستم ترمز دستی عمدتاً برای جلوگیری از لغزنده شدن خودروها پس از پارک استفاده می شود.

(3) سیستم ترمز کمکی برای تثبیت سرعت خودرو در زیر شیب طولانی استفاده می شود.

سیستم ترمز هیدرولیک از دو بخش مکانیزم کنترل هیدرولیک و ترمز چرخ درام تشکیل شده است

بدون ترمز، سطح دایره ای بیرونی صفحه اصطکاک کفشک ترمز و سطح دایره ای داخلی درام ترمز شکاف خاصی را حفظ می کند، به طوری که چرخ می تواند آزادانه بچرخد. در هنگام ترمزگیری،

راننده برای فشار دادن میله فشار و پیستون اصلی سیلندر روی پدال ترمز قدم می گذارد تا روغن موجود در سیلندر اصلی فشار خاصی ایجاد کند و وارد سیلندر چرخ ترمز شود و پیستون سیلندر چرخ را فشار دهد تا انتهای بالایی باز شود. دو کفش ترمز، شکاف را با درام ترمز از بین ببرید و سپس روی سطح داخلی ترمز را محکم فشار دهید.

بین کفشک ترمز ثابت و درام ترمز چرخان، فاصله مقاومت اصطکاکی Mp ایجاد می شود که خلاف جهت چرخش چرخ است و باعث ترمز خودرو می شود.

ترمز درام
ترمز چرخ درام از نوع داخلی دوتایی است. با توجه به دستگاه باز کردن مختلف، می توان به سیلندر هیدرولیک باز و فشار CAM باز تقسیم کرد.

ترمز چرخ درام عمدتاً از نوع داخلی دو کفشه است، با توجه به دستگاه باز کننده مختلف،

را می توان به نوع باز سیلندر هیدرولیک و نوع باز چرخ کوه فشار تقسیم کرد.

ترمز افزایش دهنده نیرو خودکار را می توان به دو نوع افزایش دهنده نیرو خودکار یک طرفه و افزایش دهنده نیرو خودکار دو طرفه تقسیم کرد. نوع افزایش دهنده نیرو خودکار یک طرفه تنها زمانی که خودرو به سمت جلو حرکت می کند نقش افزایش خودکار نیرو را ایفا می کند.

نوع افزایش دهنده نیرو خودکار دو طرفه می تواند نقش افزایش خودکار نیرو را در هنگام حرکت خودرو به جلو و ترمز عقب ایفا کند.

هنگامی که کفشک ترمز در موقعیت اصلی کار نمی کند، پوشش اصطکاک و درام ترمز باید شکاف مناسبی را حفظ کنند، معمولاً در 0.25~
بین 0.5 میلی متر.

فاصله ترمز خیلی کوچک است، اطمینان از آزاد شدن کامل ترمز آسان نیست، و در نتیجه سایش سریع صفحه اصطکاک ایجاد می شود: فاصله ترمز خیلی بزرگ است و باعث ترمز می شود.

بعداً گشتاور ترمز کاهش می یابد.
در فرآیند ترمز، فاصله ترمز به دلیل سایش صفحه اصطکاک به تدریج افزایش می یابد.

تنظیم فاصله ترمز دارای دو روش تنظیم دستی و تنظیم خودکار است.

به طور کلی، ترمزهای درام که به صورت دستی فاصله ترمز را تنظیم می کنند، دارای یک سوراخ چک در خارج از شبکه برای بررسی اصطکاک با گیج های نازک و ضخیم هستند.

آیا مقدار فاصله بین دیسک و درام ترمز با مقدار مشخص شده مطابقت دارد یا خیر، در غیر این صورت باید تنظیم شود.

مهره تنظیم چرخان

میله اجکتور قابل تنظیم را تنظیم کنید

تنظیم خودکار

برای خودروهایی که دارای ترمز درام در چرخ عقب هستند، ترمز دستی معمولاً روی ترمز چرخ عقب ترکیب می شود. این یک سیستم مکانیکی است که کاملاً از سیستم هیدرولیک ترمز خودرو جدا شده است.

استفاده از جوی استیک دستی یا پدال پارکینگ (ماشین آمریکایی) برای سفت کردن کابل فولادی، دستکاری میله ترمز درام برای گسترش کفشک ترمز، عملکرد ترمز دستی، به طوری که ماشین نمی لغزد. وقتی کابل فولادی شل می شود،

فنر برگشتی، کفشک ترمز را به موقعیت اولیه خود باز می گرداند و نیروی ترمز از بین می رود.